[TVXQ Fic] Ampere and My Revolver -18-

posted on 03 Aug 2014 17:59 by dakki in AmpereAndMyRevolver
TVXQ FanFiction
 
Title: Ampere and My Revolver -18-
Author: Dakki
Category: Action/Romance/Comedy
Pairing: Yunho/Jaejoong, Yoochun/Junsu
Rating: PG-13 (This part)
Summary: กลางดึกคืนวันส่งท้ายปีเก่าขึ้นปีใหม่ ชางมินและทงเฮพบชายคนหนึ่งนอนหมดสติอยู่ริมถนนด้วยเลือดท่วมตัว ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มอีกคนถูกพบในบ้านเช่าของนักศึกษามหา'ลัย ไร้รอยขีดข่วนโดยสิ้นเชิง
...ทว่า...สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ ทั้งคู่จดจำอะไรไม่ได้แม้แต่ชื่อของตัวเอง...
"นี่ยุนโฮ...ถ้าหากอีกครั้งที่เราตื่นขึ้นมา เราจำเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น...แม้แต่ชื่อหน้าของกันและกันไม่ได้...จะทำยังไง?..."


 
 
 
[TVXQ Fic] Ampere and My Revolver -18-

 
 
 
 
“เอ้อ...เซีย...คำถามนี้มันออกจะติดเรทนะ...” ยูชอนกระซิบเสียงแห้งหลังจากได้ฟังคำถามของอีกฝ่าย...ผู้ชายกับผู้หญิงที่อยู่บนเตียงเขาทำอะไรกันน่ะเหรอ?...เอิ่ม...ใครแม่งเปิดทีวีช่องนี้ให้มันดูเนี๊ย!!?? ไอ้ตัวหน๊ายยยยย!!!??

“คือยังไงเหรอ?” คนร่างบางขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจคำพูดนั้นเท่าไหร่ ท่าทางเซียจะลืมไปเสียแล้วว่าตัวเองกำลังถูกมัดมือมัดเท้าติดอยู่กับเก้าอี้

“มัน...เอ้อ...นายคงไม่รู้จักเซ็กส์สินะ...”

“เซ็กส์? สิ่งที่สิ่งมีชีวิตทำเพื่อจะสืบพันธุ์น่ะเหรอ?” เซียลองถามจากความรู้ที่มีเพราะคำนี้มันฟังดูคุ้นๆ ดูท่าเขาจะเคยรู้จักเรื่องนี้มาบ้าง...ยูชอนคิด แล้วดูคุณเธอใช้ศัพท์ซะ... ‘สืบพันธุ์’ เลยเรอะ!? แต่อืม...มันก็จริงของเขาอะนะ...

“นั่นแหละ นายก็รู้นี่...สิ่งที่นายเห็นนั่นแหละเขาเรียกว่าเซ็กส์ล่ะ” ไม่อยากจะอธิบายอะไรให้ยืดยาวกว่านี้ ยูชอนรีบตัดบท

“เหรอ?” สีหน้าเซียยังคงไม่หายข้องใจ “สิ่งมีชีวิตประเภทอื่น...ก็ทำแบบนั้นกันเหรอ?”

“เอ่อ...ก็ทำนองนั้น...” ชักรู้สึกอึดอัดขึ้นมา “แล้วไซบอร์กอย่างนายกับแจจุงไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นเหรอ?”

“พวกเราสืบพันธุ์ไม่ได้นี่...” เซียว่า น้ำเสียงแฝงแววเศร้าแม้จะเพียงนิดเดียวที่ยูชอนจับได้

“แต่นายก็ทำอาหารเป็นนี่?” ตั้งข้อสังเกต เซียส่ายหน้าช้าๆ

“ฉันไม่ได้ทำเป็นหรอก วันนั้นแจจุงคอยสั่งให้ฉันทำ รายนั้นดูจะเก่งเชียวนะ เขาคงชอบของเขาน่ะแม้จะทำแล้วกินเองไม่ได้ก็ตาม”

“งั้นหรือ? รู้ไหมวันนั้นพวกฉันกลัวแทบตายว่านายจะใส่ยาพิษลงไปในอาหาร?”

“แต่พวกนายก็กินกันหมดนี่? เอ...หรือเททิ้งไปหมดกัน?”

“พวกฉันกินเองล่ะ เอาเหอะพวกฉันมันตัวตะกละน่ะ คิดว่ากินคำนึงคงไม่ตาย พอกินแล้วติดใจหยุดไม่ได้กันทุกคนเลย...” ด่าตัวเองแล้วก็หัวเราะขำเอง “...ฝีมือนายกับแจจุงนี่อร่อยสุดๆจริงๆนะ”

“ฮ่าๆ พวกนายนี่ตลกดีเนอะ” เซียว่า

“ก็งี้แหละ ว่าแต่ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ...” หยุดรวบรวมความกล้าหนึ่งอึดใจ เมื่อเห็นเซียยังคงรอคอยคำถามของเขาอยู่ ยูชอนจึงกล้าเอ่ยออกไป “...นาย...เป็นหุ่นยนต์จริงๆน่ะเหรอ?”

“ไซบอร์กต่างหาก” เซียแก้เสียงเบา

“เอ้อใช่ ขอโทษๆ นายเป็นไซบอร์กสินะ...แล้วมัน...เป็นยังไงเหรอ?” ใจของยูชอนเต้นตึกตัก เขาถามไปโดยไม่ได้คิดอะไรมากเพราะแค่บอกว่าเป็น ‘ไซบอร์ก’ เขาก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรมากมายนักหรอก เคยเห็นเคยได้ยินมาก็แต่ในหนัง แล้วของจริงแท้ไม่ใช่ก็อปเกรด A ตรงหน้าเขานี่ล่ะเป็นยังไง?

...แต่คำตอบที่ได้ มันช่างผิดไปจา